საარსებო შემწეობის სისტემაზე წვდომა და სიღარიბეში მცხოვრები ადამიანების უფლების დაცვის მექანიზმები

წინამდებარე კვლევა მიზნობრივი სოციალური დახმარების პროგრამის ერთ-ერთ კრიტიკულ ასპექტს — ქულის გადახედვისა და გასაჩივრების პროცესს — განიხილავს და ყურადღებას ამახვილებს იმ ბარიერებზე, რომლებიც პირთა სოციალური უფლებების რეალიზებას აფერხებს. გენდერული პერსპექტივიდან ანალიზისას თვალსაჩინო ხდება, რომ არსებული მეთოდოლოგია — კეთილდღეობის შეფასების (PMT) სისტემა — არ ასახავს სრულად იმ სოციალურ და ეკონომიკურ რეალობას, რომელშიც ქალი ბენეფიციარები, განსაკუთრებით მარტოხელა დედები, მოხუცი ქალები, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ან ეთნიკური უმცირესობების წარმომადგენელი ქალები იმყოფებიან. ქალის მიერ გაწეული უხელფასო შრომა, როგორიცაა ზრუნვა ბავშვებსა თუ მოხუცებზე, ასევე დროის სიმცირე, ფინანსური და იურიდიული ხელშეწყობის დეფიციტი, ქმნის სისტემურ ბარიერებს, რაც მათ ხელს უშლის ქულის გადამოწმებისა და გასაჩივრების მექანიზმების ეფექტურად გამოყენებაში. ამავდროულად, ინსტიტუციური მხარდაჭერის ნაკლებობა და ციფრული გამორიცხვა კიდევ უფრო აძლიერებს ქალთა მოწყვლადობას სოციალური დაცვის სისტემაში. გენდერულად მგრძნობიარე მიდგომების ინტეგრაცია — მათ შორის ზრუნვაზე დაფუძნებული ინდიკატორების შეტანა PMT მოდელში და უფასო სამართლებრივი დახმარების უზრუნველყოფა — ხელს შეუწყობს სოციალური დაცვის სისტემის თანასწორობის გაზრდას და ქალთა სოციალური უფლებების რეალიზაციას.